بنام خدای منتظران

 

 

 

ویژه نامه گروه اینترنتی مشکان به مناسبت ماه مبارک رمضان

شماره بیست و سوم ـ سه شنبه 25 مهر 1385 ـ بیست و سوم رمضان 1427

 

 

 

دعاى روز بيست و سوم ماه مبارك رمضان

 

بسم الله الرحمن الرحيم

اللهمّ اغسِلْني فيهِ من الذُّنوبِ وطَهِّرْني فيهِ من العُيوبِ وامْتَحِنْ قَلْبي فيهِ بِتَقْوَى القُلوبِ يا مُقيلَ عَثَراتِ المُذْنِبين.
خدايا بشوى مرا در اين ماه از گناه وپاكم نما در آن از عيب ها وآزمايش كن دلم را در آن به پرهيزكارى دلها اى چشم پوش لغزشهاى گناهكاران.

 

 

 

27-روزه ماه شعبان

من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرين متتابعين.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى‏كند.

وسائل الشيعه ج 7 ص 375،ح 22

 

28-افطارى دادن(1)

قال الصادق (عليه السلام)

من فطر صائما فله مثل اجره

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

هر كس روزه دارى را افطار دهد، براى او هم مثل اجر روزه دار است.

الكافى، ج 4 ص 68، ح 1

 

29-افطارى دادن (2)

قال الكاظم (عليه السلام)

فطرك اخاك الصائم خير من صيامك.

امام كاظم (عليه السلام) فرمود:

افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.

الكافى، ج 4 ص 68، ح 2

چهل حديث روزه ـ گردآورنده محمد حسين فلاح زاده

 

 

 

كفاره روزه (1)

 

***   كسى كه كفاره روزه رمضان بر او واجب است، بايد يك بنده آزاد كند يا به دستورى كه در مساله بعد گفته مى‏شود، دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام، يك مد كه تقريبا ده سير است، طعام يعنى گندم يا جو و مانند اينها بدهد، و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد، هر چند مد كه مى‏تواند به فقرا طعام بدهد و اگر نتواند طعام بدهد بايد استغفار كند، اگر چه مثلا بك مرتبه بگويد: "استغفرالله"، و احتياط واجب در فرض اخير آن است كه هر وقت‏بتواند، كفاره را بدهد.

***   كسى كه مى‏خواهد دو ماه كفاره روزه رمضان را بگيرد، بايد سى و يك روز آن را پى در پى بگيرد، و اگر بقيه آن پى در پى نباشد، اشكال ندارد.

***   كسى كه مى‏خواهد دو ماه كفاره روزه رمضان را بگيرد، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان روزه آن حرام است.

***   كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد، يا وقتى شروع كند كه در بين آن به روزى برسد كه روزه آن واجب است،مثلا به روزى برسد كه نذر كرده آن روز را روزه بگيرد، بايد روزه‏ها را از سر بگيرد.

***   اگر در بين روزهايى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است، براى او پيش آيد، بعد از برطرف شدن عذر واجب نيست روزه‏ها را از سر بگيرد، بلكه بقيه را بعد از برطرف شدن عذر بجامى‏آورد.

***   اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند، چه آن چيز اصلا حرام باشد مثل شراب و زنا، يا به جهتى حرام شده باشد مثل نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض، بنا بر احتياط كفاره جمع بر او واجب مى‏شود، يعنى بايد يك بنده آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند، يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو يا نان و مانند اينها بدهد، و چنانچه هر سه برايش ممكن نباشد، هر كدام آنها را كه ممكن است‏بايد انجام دهد.

***   اگر روزه‏دار دروغى را به خدا و پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت دهد، كفاره جمع كه تفصيل آن در مساله پيش گفته شد بنابر احتياط بر او واجب مى‏شود.

***   اگر روزه‏دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، يك كفاره براو واجب است، ولى اگر جماع او حرام باشد يك كفاره جمع واجب مى‏شود.

***   اگر روزه‏دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد، براى همه آنها يك كفاره كافى است.

***   اگر روزه‏دار جماع حرام كند و بعد با حلال خود جماع نمايد، يك كفاره جمع كافى است.

***   اگر روزه‏دار كارى كه حلال است و روزه را باطل مى‏كند، انجام دهد،مثلا آب بياشامد، و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مى‏كند انجام دهد، مثلا غذاى حرامى بخورد، يك كفاره كافى است.

***   اگر روزه‏دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد، چنانچه عمدا آن را فرو ببرد، روزه‏اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مى‏شود، و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده به دهان او بيايد و عمدا آن را فرو برد، بايد قضاى آن روزه را بگيرد، و بنابر احتياط كفاره جمع هم بر او واجب مى‏شود.

 

 

 

فرستنده : حسین تبار   quranic623@yahoo.com

 

30 سخن و نکته

 

بخش هفتم

مراتب و درجات روزه

براى كسى كه روزه مى گيرد، از نظر مرتبه و درجه مراتبى را بيان كرده اند:
اول، روزه عوام: اين روزه با خوددارى از مبطلات و مفطرات روزه كه فقها و مراجع تقليد ـ كثرالله امثالهم ـ در رساله هاى عمليّه خود نوشته اند، تحقّق مى يابد; يعنى اگر كسى در روزهايى كه روزه مى گيرد، از چيزهايى كه روزه را باطل مى كند خوددارى كند، اين درجه براى او در نظر گرفته شده است.
دوم، روزه خواص: اين درجه و رتبه از مرتبه اولى بالاتر است و آن اينكه علاوه بر انجام امورى كه در روزه عوام گفتيم، بايد اعضاى بدن خود را از مخالفت با خداوند باز دارد. در روايات اسلامى آمده است: روزه آن است كه شخص صائم غيبت نكند; دروغ نگويد; تهمت نزند و موارد ديگر، كه در بحث هاى آينده بيشتر توضيح خواهيم داد.
سوم، روزه خواصّ خواص (خاص الخاص): اين روزه براى كسانى مقدور است كه از غير خدا هر چه هست اجتناب كنند; آنهايى كه از غير خدا هر چه هست اجتناب كنند; آنهايى كه غير از خدا كس ديگر را به دل راه نمى دهند و قلب خود را مهيّاى دستورهاى الهى مى دادند و مصداق «قَلْبُ الْمُؤْمِن عَرْشُ الرَّحْمن» مى باشد. البته هر سه قسم فوق موجب اسقاط تكليف مى شود، امّا روزه قسم سوم، برترين و سودمندترين قسم روزه براى انسان هاست.

 

3-  فلسفه و اثرات روزه

در رابطه با فلسفه احكام در روايات اهل بيت(عليهم السلام) حكمت ها و علل گوناگونى مطرح شده است. همچنين درباره فلسفه روزه و وجوب آن حكمت هاى مختلفى بيان شده كه ما مختصرى از آنها را بيان مى كنيم:

1. چشيدن مزه گرسنگى در اغنيا،

وقتى از امام رضا(عليه السلام) سؤال مى شود كه علّت وجوب روزه چيست، امام(عليه السلام) مى فرمايد:
«عَلِةٌ الصَّوْمِ لِعِرْفانِ مَسَّ الْجوُعِ وَ الْعَطَش»;[40] علت روزه گرفتن، براى شناختن (چشيدن) مزه گرسنگى و تشنگى است.
در روايت ديگر امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد:
«اِنّما فَرَضَ الله الصِيّام لِيَسْتَوِىَ بِهِ الغَنِىّ وَ الْفَقير»; خداوند روزه را واجب كرد تا ثروتمند و فقير مساوى باشند.
در حقيقت روزه، درس مساوات و برابرى در جامعه است. با روزه گرفتن حال و روزِ گرسنگان جامعه به طور ملموس بر اغنيا معلوم مى شود.

2. شكستن شهوات،

روزه سبب مى شود تا روح هوس رانى و شهوت رانى در انسان شكسته شود و با شكسته شدن شهوت، عقل انسان هويدا مى گردد. امام رضا(عليه السلام) فرمودند:
«مَعَ ما فيه مِنَ الاِْنْكِسار لَهُ عَنِ الشَّهوات»;[41] روزه گرفتن، سبب شكسته شدن شهوت مى باشد.

3. سلامتى بدن،

يكى ديگر از حكمت هاى روزه، سلامتى بدن است.
عن ابى عبدالله، عن ابائه، عن النبى(صلى الله عليه وآله) فى حديث قال: «لِكُلِّ شَىء زَكاةٌ وَ زَكاةَ الابدان اَلصِّيام»;[42] امام صادق(عليه السلام) فرمود: براى هر چيزى زكاتى هست و زكات بدن ها روزه گرفتن است.
همه ما مى دانيم كه يكى از علت هاى مريضى در افراد، زياده روى در خوردن غذاهاى مختلف است. با روزه گرفتن، در حقيقت دستگاه گوارشى انسان استراحت مى كند و امروزه دانشمندان يكى از راه هاى درمان بيمارى ها را روزه گرفتن مى دانند، در اين جا به اين نكته هم اشاره مى كنيم كه روزه داران بايد توجه داشته باشند كه در موقع افطار و سحر، در غذا خوردن اعتدال را رعايت نمايند تا موجب سلامتى بيشتر بدن گردد.

 

پاورقی:

 [40]. وسائل الشيعة، كتاب الصوم، باب 1، ابواب وجوب الصوم، ح 3; علل الشرايع، باب 108، ص 378.
[41]. وسائل الشيعة، كتاب الصوم، باب 1، ابواب وجوب الصوم، ح 3.
[42]. الفصول المهمة فى اصول الائمة، ج 3، ص 336.

 

 

شما نمی خواهید سهمی داشته باشید

مطالبتان را به آدرس hra62302@yahoo.com  بفرستید

 

التماس دعا

 

 

لینک این مطلب در وبسایت مشکان